Punt 4 - Betere ondersteuning
Kandidaat-budgethouders en budgethouders die het moeilijk hebben
bij het beheer van hun budget moeten betere ondersteuning krijgen.
Af en toe horen we nog voorstanders voor een beperking van het PAB. Deze mensen pleiten dat een PAB enkel geschikt is voor personen met een beperking die helemaal alleen 'hun plan kunnen trekken'. Het PAB wordt dan een elitair instrument. Op die manier komen enkel de volgende personen in aanmerking voor een PAB: volwassen personen met een fysieke handicap én met managementvaardigheden en ervaring in boekhouding. Wij vinden zo’n enge visie op PAB totaal achterhaald.
Het komt er niet enkel op aan om meer keuzevrijheid te geven aan personen met een beperking. Deze personen moeten ook goede en laagdrempelige ondersteuning krijgen, zonder te gaan betuttelen.
Daarom moeten we bestaande initiatieven, die de budgethouders ondersteunen, versterken. Dit kan door budgethouders sterker te stimuleren om lid te worden van een budgethoudersvereniging.
Ook een gedeeltelijke subsidiëring van de PAB-coaching die Onafhankelijk Leven vzw geeft, zou de drempel naar ondersteuning verlagen.
De basissubsidie van Onafhankelijk Leven verhogen en de opdracht van budgethoudersverenigingen uitbreiden zorgt ervoor dat budgethouders een breder aanbod van trainingen en cursussen kunnen volgen.
Verder moet men onderzoeken of budgethouders die het echt erg moeilijk hebben ondersteuning kunnen krijgen van een onafhankelijk zorgbemiddelingsbureau. Dat bureau moet de administratie en het management grotendeels overnemen. Maar het beslissingsrecht moet bij de persoon met de beperking blijven.
Onafhankelijk Leven pleit ervoor om deze taak onder te brengen bij de budgethoudersverenigingen en niet bij de zorgaanbieders, zoals met het zorgconsulentschap gebeurde.
Vandaag verwijzen zorgconsulenten voornamelijk door naar het eigen zorgaanbod van de voorziening of het netwerk van voorzieningen.